De zuidelijke oceaan (3/3A

Fronten in de Zuidelijke Oceaan

Uit metingen van temperatuur en zoutgehalte blijkt dat er in de Zuidelijke Oceaan verschillende afzonderlijke zones zijn, elk met een eigen soort water. Tussen deze zones bevinden zich fronten waar verschillende soorten water samenkomen en zich vermengen.

De fronten zijn bijzonder vruchtbare zones, die in de lente en de zomer rijk zijn aan fytoplankton. Dit betekent meer voedsel voor zeedieren, waardoor de fronten vaak voedselgebieden zijn voor vissen, vogels, zeehonden, walvissen en dolfijnen.

Fronten in gegevens over de kleur van de oceaan

Klimatologie van de oceaankleur op basis van gegevens van het SeaWiFS-instrument van NASA voor juli. De stippellijnen geven de ligging van fronten tussen verschillende watermassa’s weer. 1) Het polaire front, 2) het subantarctische front, 3) het subtropische front – de noordelijke grens van de Zuidelijke Oceaan.
Bron: NOC, op basis van gegevens van het SeaWiFS-project van NASA.

Op satellietbeelden van de oceaankleur zijn de fronten gemakkelijk te herkennen, omdat de chlorofylconcentraties daar hoger zijn dan in de omliggende gebieden.

Op satellietbeelden van de temperatuur van het zeeoppervlak (SST, sea surface temperature) zijn de fronten vaak te zien als banden waar de temperatuur bijzonder snel verandert. De temperatuurveranderingen zijn vooral uitgesproken langs het subtropische front – de grens tussen koud poolwater en het warme water van de subtropische oceaancirculaties.

Fronts in temperatuurgegevens

SST-kaart van de Zuidelijke Oceaan in de zomer. Er zijn drie fronten te zien als gebieden waar de temperatuur van noord naar zuid bijzonder snel verandert. 1) Het polaire front, 2) het subantarctische front, 3) het subtropische front – de noordelijke grens van de Zuidelijke Oceaan. De witte pijlen geven de stroming van de Antarctische Circumpolaire Stroom aan.
Bron: NOC, op basis van SST-klimatologische gegevens